اگرچه دیرزمانیست که
بسیاری از ما بی آنکه بخواهیم، بی بهانه زندگی می کنیم.
اما…
بی بهانه نمی توان نوشت.
بی بهانه نه قلم با کاغذ راه می آید، نه دست با دل.
بی بهانه نمی توان نوشت.
چه بر دل سفید کاغذ، چه بر پیشانی آبی وبلاگ.
---------------------------------------
قسمت های بعدی سخنرانی دکتر عباسی رو اگه خواستید از لینک های زیر دانلود کنید:
قسمت پنجم - قسمت ششم

انسان می خواهد این جهان را بر اساس خاطره ای که از آن وطن و جامعه ایده آل در ذهن خود دارد، تزئین کند و بسازد و تغییر دهد؛ رسالت هنر چنین کاری است، اما در عین حال هیچ وقت نمی تواند موفق باشد. این است که هنر در انتها همیشه می تواند وسیله ی بسیار خوبی باشد، ولی هیچ وقت نمی تواند راستگو باشد!